Zaproszenie

Szanowni Członkowie i Sympatycy WTH, miłośnicy regionu włoszczowskiego!

Mam zaszczyt zaprosić Was na promocję najnowszej publikacji autorstwa Marka Tepera i Krzysztofa Tkaczyka – krasocińskich regionalistów – zatytułowanej HISTORIA WSI STOJEWSKO DO 1945 ROKU W 65. rocznicę mordu 18 Polaków w Stojewsku.

Szczegółowe informacje znajdziecie poniżej – gorąco polecam!

Prezes Zarządu
Włoszczowskiego Towarzystwa Historycznego
mgr Rafał Paweł Pacanowski

Streszczenie

Prezentowana książka pod tytułem Historia wsi Stojewsko do 1945 roku. W 65. rocznice mordu 18 Polaków w Stojewsku, przedstawia dzieje niewielkiej wioski w gminie Krasocin, w powiecie włoszczowskim, na terenie województwa świętokrzyskiego, w regionie bogatym w wydarzenia historyczne i tradycje.

Wieś Stojewsko położona jest w samym środku regionu geograficznego, zwanego Niecką Włoszczowską. Stojewsko leży 3 kilometry na północny – wschód od Krasocina, od Włoszczowy natomiast dzieli ją odległość 14 kilometrów. Miejscowość ta, jest typową osadą, której zabudowa ułożona jest wzdłuż jednej ulicy (drogi). Leży ona od strony południowej w bezpośredniej styczności z drogą nr 786, łączącą Kielce z Częstochową.

Wieś Stojewsko nie należy do osad typowo starych, nie posiada także żadnych godnych uwagi zabytków kultury materialnej. Najstarszymi obiektami na terenie wsi są budynki mieszkalne, pochodzące z okresu zamieszkiwania kolonistów niemieckich. Są to domy państwa Kowalczyków i Szczeparów. Do tego okresu należy także murowany poewangelicki kościół, wybudowany w latach 1928-1929. Obiekt ten, przez krótki okres służył jako miejsce kultu religijnego Kościoła Polskokatolickiego w PRL. Następnie jako kaplica Parafii Rzymskokatolickiej w Krasocinie, a od 1982 roku pełni funkcję samodzielnego ośrodka duszpasterskiego (parafii) Kościoła Rzymskokatolickiego.

Genezę istnienia wsi, datuje się na początki drugiej połowy XIX wieku, a swą nazwę zawdzięcza Hipolitowi Stojowskiemu, który ją założył. Hipolit i Karolina z Lemańskich Stojowscy dobra krasocińsko-gruszczyńskie posiadali w latach 1850-1870. Nie zważając na napotykane trudności, kontynuowali akcję zagospodarowywania i uprzemysławiania posiadanych dóbr, którą wcześniej prowadzili już Dobieccy i Podlescy. Szukając osadników do nowych kolonii, H. Stojowski pod koniec lat pięćdziesiątych, sprowadził grupę rodzin niemieckich i osiedlił ich na terenach omawianej wsi.

Niniejsza publikacja przedstawia historię wsi Stojewsko od jej założenia do 1945 roku. Można tu znaleźć wiele informacji na temat początków osadnictwa na tym terenie, a także relacji między ludnością polską tych ziem a kolonistami niemieckimi. Scharakteryzowane zostało również życie wsi w okresie międzywojennym. W części poświęconej okresowi II wojny światowej i okupacji hitlerowskiej, uwzględniono szczególnie tragiczne wydarzenie z 28 lipca 1944 roku, kiedy niemiecka żandarmeria, dokonała bestialskiego mordu 18 Polaków, mieszkańców Stojewska i okolicznych wiosek. Całość publikacji stanowi kompendium wiedzy na temat „małej Ojczyzny”, będącej częścią regionu świętokrzyskiego. Na kartach prezentowanej monografii, możemy odnaleźć fragmenty losów poszczególnych ludzi, całych rodzin oraz ich bliskich, żyjących niegdyś w Stojewsku.

Ks. Krzysztof Tkaczyk

Ks. Krzysztof TKACZYK

Urodził się 28 maja 1979 roku w Kielcach. Wychowywał się w rodzinie rolniczej, jako syn Elżbiety (z domu Walas) i Stanisława w Ostrej Górce (gmina Krasocin koło Włoszczowy). Okres szkoły podstawowej przypada na lata 1986 – 1994. Szkołę średnią odbywał w latach 1994 – 1998, w Liceum Ogólnokształcącym im. Kardynała Karola Wojtyły w Łopusznie. Od 1996 roku należy do Stowarzyszenia Pomocników Mariańskich. W latach 1999 – 2005, studiował filozofię i teologię w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy przy Papieskiej Akademii Teologicznej (PAT) w Krakowie, a w latach 2005 – 2007 w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach. W 2007 roku uzyskał magisterium w zakresie katechetyki, na Wydziale Teologicznym PAT w Krakowie. 16 grudnia 2007 roku w Kielcach z rąk biskupa pomocniczego Diecezji Kieleckiej Kazimierza Gurdy, przyjął święcenia prezbiteratu. Obecnie wikariusz parafii p.w. Świętej Małgorzaty w Pierzchnicy koło Chmielnika (Diecezja Kielecka), a także katecheta w Zespole Szkół.

Swoje artykuły publikuje w kieleckiej edycji diecezjalnej tygodnika Niedziela, Solidarność Świętokrzyska – Biuletynie Informacyjnym Regionu Świętokrzyskiego NSZZ „Solidarność”, oraz w czasopismach: Głos Włoszczowy (wyd. do 2007 r.), Jasna Góra, Obecni. Oprócz regionalistyki, interesuje się historią Kościoła na ziemiach polskich w XIX i XX wieku oraz ekumenizmem. Niniejsza książka pt.: Historia wsi Stojewsko do 1945 roku, jest jego debiutem pisarskim w dziedzinie historii swojej „małej ojczyzny”.

Marek TEPER

Urodził się 22 listopada 1981 roku we Włoszczowie, jako syn Zdzisławy (z domu Kowalczyk) i Zygmunta Tepera. Do szkoły podstawowej w Brygidowie, uczęszczał w latach 1988 – 1996. Następnie w latach 1996 – 2000 odbywał naukę w Liceum Ekonomicznym, przy Zespole Szkół Zawodowych we Włoszczowie. Po uzyskaniu matury, rozpoczął studia na Wszechnicy Świętokrzyskiej, które zakończył w 2003 roku pracą licencjacką z historii.

W latach 2003 – 2005, kontynuował studia na Wydziale Humanistycznym Akademii Świętokrzyskiej im. Jana Kochanowskiego w Kielcach (obecnie Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy im. Jana Kochanowskiego). W 2005 roku, obronił pracę magisterską zatytułowaną: Kolonia Stojewsko w latach 1918 – 1944, napisaną pod kierunkiem Rektor Akademii prof. dr hab. Reginy Renz. W jego szerokim kręgu zainteresowań, szczególne miejsce zajmuje historia Polski XX – lecia międzywojennego i II wojna światowa, jak również dzieje swoich najbliższych okolic. Mieszka w swojej rodzinnej wsi Stojewsko (gmina Krasocin). Jest to jego pierwsza publikacja w dziedzinie historii tego regionu.

***

/…/ W historiografii regionu świętokrzyskiego ukazują się nowe publikacje obejmujące monografie: parafii, gmin, miast, poszczególnych miejscowości, osad i wsi. Prezentowana praca wpisuje się niezwykle ciekawie w ten nurt. Może ona posłużyć jako pomoc w programie szkolnym przy poznawaniu historii omawianej miejscowości, jak również całego regionu, w którym się znajduje. Według starej maksymy: „cudze chwalicie, swego nie znacie”, autorzy postanowili odkryć kartki z przeszłości swojej rodzinnej miejscowości Stojewsko i „pochwalić się” historią nieznaną już nikomu lub całkiem zapomnianą. Źródła do pracy stanowią ocalałe dokumenty w archiwach państwowych i kościelnych, dzięki którym autorzy krok po kroku próbowali odtworzyć historię i przybliżyć życie codzienne w Stojewsku i najbliższej okolicy /…/.

(fragment Wstępu – dr Ryszard Skrzyniarz)

powrót